Uit het archief van Vrouwenvereniging Dorcas

Uit het archief van Vrouwenvereniging Dorcas
“Onder leiding van Ds. Dijk mochten we vrijdag 4 Oct. 1935 komen tot het oprichten van een vrouwenvereeniging. Een gedeelte uit den Bijbel werd gelezen door Ds. Dijk, met gebed geopend en met dankzegging gesloten. Aanwezig waren acht vrouwen die zich als lid opgaven. We hopen dat er nog meer leden bijkomen.”
Hierna werd het bestuur gekozen. 
“We hopen dat we onder leiding van juffr Mulder (presidente, echtgenote van meester Mulder, hfd. Chr. School) telkens aangenaam zullen vergaderen tot Gods eer en tot nut van de vereeniging. Voorlopig werd ons toezegging gedaan dat we bescheiden inkoopen mochten doen, en de nota aan Ds. Dijk te zenden die bereid was een voorschot te geven. We hopen een lijst aan te bieden in de gemeente om een gift te ontvangen zoodat we grondstof kunnen koopen voor het maken van kleedingstukken om die later uit te deelen waar het noodig is. We weten allen dat er wel iets noodig is en in dezen tijd van werkloosheid kan altijd niet gekocht worden wat hoogst noodig is. We hopen het te geven in alle stilte met een blij en liefdevol hart.”
Op 11 Okt. werd de vereeniging al uitgebreid met 3 dames. 
Tot na de oorlog was het onderscheid in stand/ welstand een vanzelfsprekend gegeven in de notulen betiteling: Mevrouw xxx, mejuffrouw xxx of vrouw xxx.
Na de opening met gebed, Bijbellezing en samenzang werden de te maken stukken uitgedeeld en intussen werd er voorgelezen uit ‘Kleine luijden’. “De toegezegde thee ontbrak nog omdat er een misverstand in ’t spel was, in ’t vervolg zal er voor gezorgd worden en zal dat meewerken om de gezelligheid te verhoogen.”
1 Nov.: Tijdens het werken werd “er van gedachten gewisseld over het al of niet noodig zijn van het maken aan kledingstukken, maar we waren van mening dat een warme kledingstuk in verscheiden gezinnen zeer welkom zou zijn, is er in onze gemeente niet beslist armoede door de heerschende werkloosheid bij kleine verdienste zal er niet gekocht kunnen worden wat er noodig is, en hopen we dat we menig huismoeder kunnen verblijden, ’t niet beschouwende als een soort bedeeling, maar in Christus zijn we allen zusters en is het liefdewerk, en hopen we in stilte wel te doen.”

2. Collectezakjes 
8 Nov. 1935: “Van iemand uit de gemeente werd een kinderledikant aangeboden, we danken voor dat liefdeblijk.”
Geen enkele keer werd vermeld wie de goederen of kleding kreeg, op één keer na. Ook niet wie beoordeelde waar het het meest nodig was. Wel werden voorstellen gedaan.
28 Nov.: “Door een der leden werd voorgesteld om thuis iets te maken en dan trachten daaruit munt te slaan door ’t houden van een bazaar of het op een andere manier te verkoopen en ’t daarvoor verkregen geld op nuttige wijze te besteden. Dit voorstel werd toegejuicht. Minder instemming vond het voorstel de afwezige leden boete te laten betalen, want enkele leden zijn er die niet geregeld kunnen komen.”
6 Dec.: “Daar we niet precies de tijd van negen uur wisten en we dachten dat ’t tijd was om te eindigen werd op de gebruikelijke wijze gesloten.”
10 Jan. 1936: “Besloten werd de vervaardigde kleedingstukken weg te geven en was Juffr. Mulder bereid te zorgen dat het op zijn plaats kwam.”
Er was katoen voor lakens gekocht en niet veel geld in kas, maar men kon ook van katoenen garen kledingstukken maken en “er zijn werkstukken onderhanden die maar zoo niet klaar zijn”.
17 Jan.: Een der leden wilde graag weten aan wie de kledingstukken waren gegeven. “Men vond het enigszins geheimzinnig van het bestuur”. Dat gaf discussie. “Het Is altijd een tere zaak om de mensen iets te geven van een vereeniging. . . maar men mag nooit denken dat het eigenwijsheid van het bestuur is.”
24 Jan.: Deze keer werd er niet gelezen, want men wilde eens gezellig praten. Ook werd voorgesteld om babykleertjes te maken. En zoals het vrij regelmatig voorkwam, werd door een jarige op een koekje getrakteerd bij de thee.
28 Febr.: Samenkomst in de Christelijke school wegens een kerkelijke vergadering in de consistorie.
20 Mrt.: “Ook mochten we eenige kledingstukken geven aan een oppassend gezin wiens huisje met het grootste gedeelte van hun kleeren en huisraad door brand werd vernield, We waren dankbaar dat we van het weinige wat we klaar hadden iets konden geven. We hopen dat God geve dat wel denkende menschen ook aan dat gezin in liefde mogen denken”.
27 Mrt.: “Voor rekening van de vereeniging werd bij Voordewind gekocht: 
            7 el katoen                   2,80
            11 el meubel                2,75  ?? Waarvoor meubel(stof)
            5/8 el fluweel              0,63
            ½ el zwart keper           0,15
Samen de som                          6,33
17 Apr.: “Het materiaal voor de collectezakjes was aanwezig. De leden die er aan bezig waren zorgden dat ze er heel netjes zouden uitzien door op ieder zakje een letter te borduren”. 

3. Predikanten
25 Sept. 1926: “Na een vacantie van enkele maanden werd voor het eerst weer vergaderd. “misschien zijn er enkelen die elders eenige dagen hebben vertoefd maar ook zullen er zijn die thuis bij de inmaak enz de vacantietijd hebben genoten. Onze leeraar (ds. Dijk) ging van hier weg daar God hem riep te Zevenhuizen. Wij zijn ervan overtuigd dat het voor ons allen een genot is als ons vereenigings avondje er weer is waar we als zusters in den Heere enkele uren mogen werkzaam zijn.”
16 Oct.: “Op verzoek van de kerkeraad vergaderen we voor eerst in de pastorie.”
20 Nov.: “Alles werd verricht volgens vaste regels, uit het ons bekende boek werd niet gelezen daar onze lezeres afwezig was. Enkele leden namen het begonnen werk mee om er thuis iets verder mee te komen. Er werd besloten grijze wol te koopen om de begonnen borstrokken klaar te kunnen maken.” 
11 Dec.: De meisjesver. had kenbaar gemaakt om ook voor hetzelfde doel kleding stukken te maken en wilde hierover in overleg gaan.
8 Jan. 1937: “Met weinige leden waren we op onze vergadering aanwezig.” Op 22 Jan. waren ze met z’n vieren. Er werden deze winter wel sterfgevallen in de familie’s genoemd, zo ook ziektes en of de mogelijke echte winters meegespeeld hebben voor de afwezigen, is niet te lezen.
12 Febr.: “Na enkele weken vergaderd te hebben in de pastorie waren we nu voor ’t eerst weer in de consistorie aanwezig. We vonden dat allen heel goed omdat het gebeurde om een reden die ons verblijde en dankbaar stemde jegens God, want door ’s Heeren gunst werd de ledige predikantsplaats weer vervuld door de komst van ds. Reinders, stelle de Heere hem tot een rijken zegen. En de belofte dat mevrouw op onze vergadering wilde komen vonden we allen prachtig. Na afloop der vergadering werden we allen in de gelegenheid gesteld in de pastorie kennis te maken met onze Ds. en mevrouw. Ter eerste kennismaking werd bij ’t begin onzer samenkomst gevraagd of mevrouw een paar schepjes thee voor ons had, wat welwillend werd verstrekt, door ons was het theetrommeltje vergeten.”
In maart meldden zich 5 nieuwe leden aan, waar verheugd op gereageerd werd.
12 Mrt.: “De rekeningen werden betaald, aan Voordenwind 9,07 cent voor flanel, meubel en katoen voor lakens, aan Hut 7,00 voor het vervaardigde kastje Aan Heijes 2,97 voor 9 knotten wol.” Ook hier werd geschreven over een lijst en begunstigers binnen de gemeente om “Weer geld aan kas te krijgen.” 
24 Mrt.: “Voor het verven van ons kastje werd door de penningmeesteres 100 cent betaald.”

4. IJverig werken
7 mei 1937: “De vergadering werd geleid door onze presidente en had onder Gods zegen haar gewoon verloop, weinig bijzonders was er en werd op gebruikelijke wijze gesloten.”
Dat was alles. Later werd een keer het woord ‘saai’ genoemd, in de sfeer van zeer ontspannen. De woorden ‘ijverig werken’, ‘gezellig’, ‘veel genoegen’ en ‘tracteren’, komen in vele verslagen voor.
14 mei: Intussen hadden de begunstigers vanuit de gemeente de kas gespekt met ‘de som van 44,80 gulden. . . “Laten we naast God de gevers hartelijk dank zeggen en laten wij ijverig onze heerlijke taak voortzetten en ons de naam Dorcas waardig maken.”
Van Heijes werd onderstaande gekocht en betaald
14 el flanel                                           20        2,80
2 bosjes lint                                         7         14
7 ½ el flanel                                         32        2,40
9 el katoen                                          19        1,71
7 ½ el meubel                                      24        1,80
3 ¾ el meubel                                      24        90
1 pakje naalden                                               10
1 stel breipennen                                            20
5 knot katoenen garen                         19        95
1 knot everlaoting                                36        36
5 knot grijze wol                                  37        1,85
                                               Samen      13,21
 
Waarvoor ‘meubel’ en ‘everlaoting’ gebruikt werden is niet duidelijk geworden.
11 Jun.: “Een der leden verraste ons met een pakketje kleeren waarvoor we haar hartelijk dank zeggen. We kunnen overal wat van maken en ’t zal in menig gezin welkom zijn.”
9 Jul.: “Met de baby kleertjes zijn we bijna klaar en hopen die voor de vacantie nog te bezorgen. Besloten werd nog een keer te vergaderen en dan wegens oogstwerkzaamheden eenige weken vacantie te nemen . . . “Geve de Heere dat we later weer kunnen beginnen en dat het ons dan tot vreugde mag zijn ons werk weer te kunnen hervatten.”
17 Sept.: “Mochten we weer vergaderen in de Christelijke school wegens Kerkverbouw.”
1 Oct.: “De gezelligheid had nog kunnen verhoogd worden als de kachel heerlijk gebrand had.”
“Bij kleine verdienste in menig gezin komt het erop aan de noodige kleeren te krijgen en wij geven het uit liefde niet als een aalmoes.”
8 Oct.: “Ter eere van het tweejarig bestaan onzer vereeniging prijkten bloemen op onze tafel.”
22 Oct.: “Er werd besloten nog eenige knotten wol te koopen voor de begonnen borstrokken.”
(borstrokken kriebelden trouwens vervelend).
Op 5 nov. zijn 10 knotten wol gekocht voor fl. 3,90, al 2 cent duurder dan in mei.
Ergens in december: “Vanavond heb ik U de notulen mede te deelen van drie vergaderingen maar ‘k zal U niet vermoeien om daar veel van te zeggen, alles werd afgewerkt volgens gewone regel en in ’t bijzonder iets te noemen is niet noodig want nieuws valt er niet te vermelden.” Diezelfde avond was er wel een discussie over een arm gezin dat een baby verwachtte maar niet bij onze kerk hoorde. “Konden die ook geholpen worden met het geld uit de kerkelijke pot?” Zover was men nog niet, de armoede binnen de kerk was daarvoor te groot. 

5. Vreugde en verdriet lagen dicht bij elkaar
7 Jan. 1938: “God deed ons weer het nieuwe jaar intreden en voor ’t eerst mochten we samenkomen in de kerkeraadskamer van ons verbouwde kerkgebouw. “
14 Jan.: Het kastje is verkocht voor vijf gulden.
27 Jan.: “Deze week staat in het teeken van Oranje en leefden we allen mee met onze Vorstenhuis deelende in hun blijdschap levens en vooral God dankende wat Hij aan het huis van Oranje gaf en mede daardoor aan het Nederlandsche volk.” 
3 Mrt.: De notulen waren een ‘in memoriam’ over de penningmeesteresse, zij was al een poosje ziekelijk. Ook al was er geen privacy wet, namen werden nauwelijks genoemd, in welke situatie dan ook.
10 Mrt.: In oktober vorig jaar was besloten om de vergadering om 7 u. te beginnen, dat bleek in de praktijk niet haalbaar, dus toch iets later beginnen.
5 Mei: “Ook nu waren er weer leden afwezig, ’t gebeurt maar een enkele keer dat allen aanwezig zijn, we hopen nu de schoonmaaktijd voorbij is dat niemand zonder wettige reden wegblijft.”
Tweede helft mei: Kennelijk had één van de leden de vergadering met een heel kort dankgebed beëindigd, waarop de notuliste schreef: “denkend slechts aan Hanna wiens lippen zich alleen roerden. . . en dragen onze nooden Hem op wetende dat God ons hoort al is het slechts stamelend als wij ons gebed tot Hem zenden.”
9 Juni: Voorstel om “de zomerkleren die klaar waren weg te geven omdat het nu de tijd is om te dragen.”
21 Oct.: “Er werd besloten de demonstratie der Persilfabrieken te gaan bezoeken die in ‘t hotel Homan zal gegeven worden.: Dit was op 3 november. “ ‘T was een aangename en leerzame avond.”
2 Dec.: Het boek welke traditiegetrouw tijdens het werk voorgelezen werd, was nauwelijks goed te horen want het muziekcorps was “in volle actie, wat ook door ons gewaardeerd werd want kosteloos konden we daar van genieten.”
Alle dames zijn uitgenodigd door de presidente, juffrouw Mulder, om op 9 januari in de consistorie het 25-jarig huwelijksfeest van het echtpaar meester en juffrouw Mulder mee te vieren.
1939: De notuliste vermeldde niet elke keer een datum. Heijes had weer een lap flanel geschonken, waar ze met vreugde wat van zouden maken. Intussen zat men liever te breien.
In herfst 37 was men terug gegaan naar 7 uur, dat bleek opnieuw te vroeg en wilde men toch weer om half 8 bijeen komen.
Begin april: “Er werd besloten een halve kilo zwarte wol te koopen om de kousen klaar te krijgen waarmee we bezig zijn te breien.”
Van het flanel zullen hemden gemaakt worden. 

Ook hier een abrupt einde van de verslaglegging. De volgende bladzijde begon op 22 Januari 1947.

6. Zoekende naar het oude Dorcas 
Vrijdag 22 Jan. 1947: “Na verloop van enkele jaren zijn we weer gekomen tot het vergaderen van onze vrouwenvereeniging. Dit was de derde avond dat men samenkwam en nu was men gelukkig met 10 vrouwen samen. Hier werd Psalm 2 gelezen aangevuld met een verklaring daarvan. 
Over alle angsten, zorgen, verdriet of andere verschrikkingen werd niet geschreven. Vanaf nu werden wel namen genoemd in de notulen, nog steeds met het onderscheid van: vrouw: juffrouw of mevrouw.
“Een ieder had zijn eigen werk meegenomen. Ook werd een bestuur gekozen. Ofschoon wat de warmte betreft wel wat te wensen overliet was het toch een gezellige bijeenkomst. Ook kregen we een kopje thee en wel met suiker”. . . “al kunnen we nog niet werken om gezinnen in de gemeente tot steun te zijn.”
29 Jan.: Na gebed, psalm 3 met uitleg, notulen en contributie innen werd weer door een van de dames uit een boek voorgelezen terwijl de anderen hun eigen handwerk ter hand namen. “Het was er heerlijk warm, ofschoon het flink vroor en mochten we ook nog, al leek het er eerst niet naar toch nog een lekker kopje thee drinken, dankzij de pastorie bewoonster die voor kokend water zorgde.”
5 Febr.: De vergaderavond was bij een van de leden thuis, wegens haar verjaardag. Maar: “moesten we toch contributie betalen daar onze penningmeesteresse zeer op geld gesteld is voor de kas en had ze het liefst dat de jarige dubbel betaalde wat haar echter niet gelukt is.:Wel kwam voor ieder ook nog een appel op tafel, naast de koffie met koek.
24 Apr.: “Door de aanwezige leden werd besloten een vergasser te kopen zodat we niet op het eind van onze vergadering maar iets vroeger een kopje thee kunnen drinken.”
22 Juli: “Naar aanleiding van den brief om een gift voor radio voor onze jongens in Indië werd besloten om f 10,00 er voor af te dragen. Algemeen was het voorstel om vacantie te nemen, Acht der leden waren van plan om Vrijdag met elkaar naar Emmen te gaan en werd besloten om half acht bij het station aanwezig te zijn.”
Na een vakantie van enkele maanden startte men op 8 Oct. Hier werd gememoreerd aan het 12-jarig bestaan, behalve de oorlogsjaren, daar er toen om bekende reden niet vergaderd kon worden. Al is het dan ook nog niet alles zooals wij het wel willen hebben om indien mogelijk ook iets te breien of te naaien, toch moeten we blij zijn dat we nog een vrouwen vereeniging hebben in onze gemeente. Mocht er echter iemand onzer leden zijn die iets anders weet of het anders wou laat die het dan zeggen.:
Tot eind oktober zijn de Psalmen op volgorde als opening gelezen. Daarna kwamen de brieven van Jacobus.

7. Kentering
1947: Het oude vertrouwde is verdwenen. De voorganger en een actief gemeentelid zijn door de vijand omgebracht. Er werd niet vermeld wie de pastoriebewoonster was, maar dat zou mevrouw Reinders nog kunnen zijn. Twee vooraanstaande families hebben zich afgescheiden tot de Vrijgemaakte kerk. Binnen de families heeft de oorlog waarschijnlijk meer kapot gemaakt dan voor mogelijk gehouden werd. En de algehele armoede was groter geworden. Men wilde de bekende, vertrouwde oude draad graag weer oppakken, maar die was gebroken. 
Op 11 Juni 1947 schreef de notuliste vanwege het feit dat er zo weinig vrouwen aanwezig waren op de avonden: “Laten ook zij (2 nieuwe leden) het zoo mogen zien dat het niet alleen een uitgaansavond is, maar dat wij als zusters in de Heere met elkaar vergaderen mogen ter eer van Zijnen Heiligen Naam.”
12 Nov.: Na de zomer werd er koffie geschonken, wel werd vermeld wie de melk daarvoor mee bracht. Uit een leesboek werd voorgelezen “terwijl wij allen vlijtig breiden.”
In november werd een paar keer vermeld dat bij de leden een zoontje geboren was. Hiervoor werd als cadeau een koek à f 3,00 bij de bakker besteld, die het ook bracht bij de jonge ouders.
7 Jan.: Er werd besloten “om een oude zuster der gemeente met een kledingstuk te vereeren, en voorts werden twee leden belast om met de fam. xxx te spreken, of er wat door onze vereeniging gedaan kon worden wegens de ziekte van de vrouw.”
13 Jan. 1948: “Er was naai- en breiwerk van een gezin uit onze gemeente waar we de handen voorlopig wel vol aan hebben. Een ieder die enigszins het wachten kon kreeg er wat van mee.”
22 Jan.: “Vanwege de slechte wegen was ons ledental vanavond niet groot.”
Regelmatig meldden zich nu nieuwe leden aan bij de vereniging. Ook was er vaak een reden om bij de koffie iets te trakteren. 
11 Febr.: “Er was weer garen aanwezig van een gezin, waarvan de moeder niet alles verwerken kon, en werd door enkele leden meegenomen om klaar te breien. Ook zou onze presidente iets kopen voor 2 oudere zusters der gemeente, die wel een kleinigheid nodig hebben.”
18 Febr.: De bakker had een ‘heerlijke’ koek bezorgd, besteld door de familie waar de moeder ziek was. Er waren weinig leden deze avond en de verleiding was groot om een tweede plak te krijgen, het werd toch bewaard tot de volgende vergadering. “Door een der leden werd gevraagd waarom onze vereeniging niet aangesloten was bij de bond en of de mogelijkheid bestond voor een studieavond te houden op onze vereeniging.”
25 Febr.: Er waren 5 gasten, dus mogelijk nieuwe leden, “opdat we als zusters in den Heere zoveel mogelijk gemeenschappelijk mogen samenwerken, hetzij om wijsheid te bekomen uit den Heilige Schrift, oftewel een helpende hand te bieden in de gezinnen waar iets voor gedaan kan worden.” 
Er werd een voordracht voorgelezen en iemand zou een inleiding maken over ‘lijden en sterven van Christus’. 
Hier wijzigde de avondinvulling, er werd op het hart gedrukt dat men goede voorstudies zou maken en ook de voordrachten werden gemeengoed. Wanneer een der leden er tegenop zag om te moeten eindigen, dan zou iemand van het bestuur dat doen. Dit mocht geen belemmering voor het lidmaatschap zijn.


8. Feest
17 Mrt. 1948: Voorstel de contributie met 10 cent te verhogen, voor het uitstapje a.s. zomer.
20 Mrt.: “Voorstel om aan het ziekenhuis in Atjé eenig bijstand te verlenen in de vorm van punten of iets dergelijks, wat is goedgekeurd.”
Dit voorjaar begon men om 8 u met de vergadering. Ook werden de namen meestal met juffrouw omschreven. Het voorleesboek was nog regelmatig in gebruik.
Op 16 juni werd geoordeeld dat dit boek niet mooi was. “Besloten werd om voor een ander boek te zorgen. “De helft van de leden was afwezig, zelfs enkelen die helemaal niet terugkomen.: . . .Als het een avond niet naar onze zin is, laten we dan niet onmiddellijk bedanken. “
21 Juli: “Besloten werd om tot 25 Augustus vacantie te nemen. Aa n het eind der vergadering werd nog voorgelezen het verslag van de reis naar Emmen.”
25 Aug.: “Er werd voorgesteld om met het Koninginnefeest een wagen te versieren en met de Vrouwenvereeniging mee te gaan in de optocht.” Ze zijn de volgende avond begonnen met kransjes te maken. Op de feestdag scheen de zon, wat de feestvreugde verhoogde. “Onderweg werden we getracteerd op snoep en dergelijke. Het hoogtepunt hadden we bereikt toen onverwacht de 2de prijs aan de wagen werd gehangen: “Het was dan ook één en al hoera!!:. . . “Vol trots kunnen wij dan ook terug zien op deze laatste feestelijke Koningin Wilhelmina dag. En daar zij haar taak als Koningin neergelegd heeft en aan haar dochter Prinses Juliana over gedragen heeft staan wij thans onder de regeering van Koningin Juliana en willen wij ook haar van onze Vrouwenvereeniging evenals Koningin Wilhelmina trouw blijven als echte Vaderlanders.” De verbondenheid God, Oranje en volk werd zo in vele zinnen verwoord.
9 Sept.: Door een der leden werd getrakteerd omdat haar zoon gezond en wel uit Indië terug was.
26 Oct.: “Voor deze avond hadden we opgewarmde koffie, wat geen een van allen wat aan vond.”
2 Nov.: Een van de leden verliet de vergadering halverwege “omdat ze nog op spekmaal moest. (?,misschien na het slachten?)
23 Nov.: ”… gesproken een kerstavondje te houden en is besloten om dat Dinsdag voor de kerstdagen te houden.”
7 Dec.: “Ingekomen was een uitnodiging van de meisjesver. om hun kerstavond bij te wonen.” Besloten bij beider akkoord om dat gezamenlijk te houden.
In de loop van 1948 en ‘49 werden meerdere kinderen geboren, maar of daar ook bezoek of cadeautjes werden, is niet in de boeken te lezen.
29 Mrt: “Uit het boek is niet veel gelezen daar er teveel drukte was, omdat de j.v. en m.v. aan het repeteren waren.” 

9. Op reis 
23 Jun. 1949: Om precies 8 u was de autobus aanwezig. Een deel stapte in, een ander deel werd bij L. Huiting (Sparwinkel) opgepikt, want daar bleven de fietsen staan. Aangezien de bus niet vol was met eigen leden, gingen nog 7 andere vrouwen en 3 mannen mee. De tocht ging door Bellingwolde met prachtige boerderijen. Vervolgens Kerkhovenpolder, dat was te lezen op een nieuwe boerderij daar. In de Karel Koenraad polder leken de gewassen er goed bij te staan en via Termunten naar Delfzijl. Onderweg moest de chauffeur regelmatig vragen naar de weg, want ook voor hem was het een vreemde omgeving. Een vrouw bij de deur op Ganzedijk kon hem ook verder helpen. Ook de vrouwenver. uit Ter Apelkanaal liep op hetzelfde moment in Delfzijl, wat de vreugde verhoogde. Samen liepen ze naar de haven, waar ze graag op zo’n grote boot wilden, ze werden tegen gehouden door een dienstdoende agent, dan zouden ze er allemaal zwart vanaf komen. Daar vandaan zijn ze naar het centrum gelopen om een visch te kopen. Vervolgens vertrok de bus naar Groningen, waar men de Martini wilde beklimmen. Alleen moest er dan een half uur gewacht worden waar men geen zin in had, dus werd doorgereden naar Paterswolde. Daar werd in “De twee Provincies:koffie gedronken. Aangezien niet ieder durfde te zeilen, werd een motorboot gehuurd. Het water was ruw zodat niet ieder weer droog op de wal kwam. Na een groepsfoto was het vermaak in de speeltuin, vervolgens werd de doolhof uitgeprobeerd en tot slot de schelpengrot bekeken. Daar velen er genoeg van hadden werd de tocht voortgezet via Zuidlaren. Bij het sanatorium stopte de bus omdat een van de dames haar dochter even wilde begroeten. De anderen wandelden wel in de tuin. Ook kon er water gedronken worden, de zoute haringen hadden de kelen dorstig gemaakt. Besloten werd om naar een hotel in Zeegse te gaan, hier werden buiten spelletjes gedaan en vervolgens moest in de nabij gelegen zandduinen ‘geravot’ worden. Daar zagen ze een gedenkmonument, waarvan kinderen wisten dat deze persoon zijn leven in de oorlog gelaten had. Hoeveel personen bij het hotel bleven omdat het allemaal teveel werd, wist de schrijfster niet. De achterblijvers wilden wel verder, maar de ravotters wilden eerst nog een glaasje grenadine of een likeurtje. In Rolde moest weer gestopt worden, daar stond nl. een viskraam, waarvandaan vis mee naar huis moest. Ook had men nog niet genoeg van speeltuinen, ook deze werd uitgeprobeerd. In Buinerveen stopte de bus opnieuw, daar had een van de passagiers kennis aan het hoofd der school en een ander had daar ook kennissen, ook werd een fruitwinkel bezocht. Daarna zonder oponthoud was de aankomst om 10.30 u bij de fietsen en ging ieder voldaan naar huis.

Zulke reizen, zo spontaan en ongeorganiseerd maken we tegenwoordig niet meer.

10. Vernieuwing
10 Oct. 1949: Afscheid van de presidente Juffrouw Mulder, zij vertrekt naar Vlagtwedde met haar man, meester Mulder.
24 Oct.: “Vervolgens werd besloten dat ieder 50 cent zou meebrengen, voor het aanschaffen van het eerste deel van de Statenbijbel.”
22 Nov.: Er zou weer kerstavond gehouden worden met de meisjesver. “We hebben stukken nagekeken voor ons kerstavondje en daar alles nog al duur is hebben we maar besloten om alleen 5 kerstdeclamatoriums te bestellen.”
14 Febr. 1950: Daarna werd een brief van de bond voorgelezen, waarin stond dat we als bondslid zijn ingeschreven. Ook: “Een brief, afkomstig van de wijkzuster, waarin werd gevraagd, iets te maken of te geven voor een te houden bazaar, voor bejaarde zusters.”
15 Mrt.: 23 leden telde de vereniging nu. Ook is er besloten om niet naar de bondsdag te gaan, wegens geldgebrek.”
29 Mrt.: “Later op de avond kregen we bezoek van Ds. en mevrouw de Vries, om met ons kennis te maken en hebben we samen voor Mevrouw gordijnen genaaid. Ook kregen we nog bezoek van twee kerkeraadsleden, wat anders nooit gebeurt, maar die waren op zoek naar de Ds.
5 Apr.: “Daar onze presidente wenschte af te treden, redenen daar er weer een predikantsvrouw in ons midden was, zijn we in stemming gegaan. . . en heeft zij de benoeming aangenomen.”
12 Apr.: “Tot onze grote spijt was het petroleumstel uitgegaan, wat nu, koud water, niks geen petroleum aanwezig, waar zo gauw wat te krijgen? Maar door de goede medewerking van Mevrouw de Vries kregen we toch nog ons kopje koffie.”
19 Apr.: Ds. de Vries was gastspreker op de vergadering met het ond. Godsdienstige opvoeding in het gezin. Dat beviel zo goed dat hij gevraagd werd i x per maand te komen. Dat was akkoord. “Aan de pauze toegekomen, was de koffie spoedig gereed, dankzij . . ., die een snelkoker had mee genomen, maar daar we zoo weinig koffie op de bon krijgen is er besloten om in ’t vervolg maar thee te schenken. “
17 Mei: “Vervolgens heeft Mevr. de Vries nog enige ernstige en luimige gedichten gelezen, die door Ds de Vries in Indië waren gemaakt.”
12 Jul.: Op reis “Om 5 uur stond de bus voor, en daar een reis naar Apeldoorn veel kost, hadden we maar besloten er zooveel bij te vragen tot de bus vol was. In Emmercompas aangekomen werd gestopt bij de garage om benzine te tanken. Toen wij voorbij Coevorden waren reed de auto niet zo vlug meer. Om ongeveer 7.30 u waren we in Dedemsvaart en kon de auto gerepareerd worden. Het programma werd omgegooid en niet via de Lemelerberg gereden. In Hellendoorn werd in een hotel een kop koffie gedronken en een boterham gegeten. (Het is voor te stellen dat dat meegebrachte waren.) Via het Canadese kerkhof in Holten ging de reis naar Apeldoorn. Hier stonden Ds en mevrouw de Vries de groep op te wachten om samen naar mevrouw Reinders te gaan om op haar uitnodiging te komen koffiedrinken. Daarna werd de stad bekeken. Op de terugweg ook een paar keer gestopt, zelfs in Zwolle om iemand in het ziekenhuis een bezoekje te brengen. Aankomst in Sellingen 11.30 u.” 

Er was al lang de wens om de vereniging een nieuwe naam te geven, vanaf het moment dat ze aansloten bij de bond. Uiteindelijk werd de nieuwe naam van de vrouwenvereniging ‘Onderzoekt de Schriften’.

(Samengesteld door Mendel Johannes in samenwerking met Uke Jansons medio 2021)
 
terug